
Zelfs professionals, bestuurders en ambtenaren, dreigen tegenwoordig het bestuursrechtelijke spoor bijster te raken. De oorzaak: teveel nieuwe regels in te weinig tijd.
Zo zijn we nog nauwelijks gewend aan de nieuwe Wet ruimtelijke ordening (vanaf 1 juli 2008), maar staat de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht al weer voor de deur. Daar doorheen loopt dan nog de Crisis en Herstelwet, die zelf ingewikkelde regels geeft en tegelijkertijd 25 andere wetten fundamenteel wijzigt. En tot overmaat van ramp heeft het Europese Hof van Justitie onze MER regelgeving naar de prullenbak verwezen.
Het gekke is dat alle nieuwe wetten vereenvoudiging en deregulering als belangrijkste doelstelling hebben. In de praktijk pakt dat echter heel anders uit en kunnen deze nieuwe regels nog steeds niet voorkomen dat één steenuil of één kamsalamander grote bouwprojecten langdurig vertraagt.
Sinds 1 oktober 2009 verplicht de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen overheden om hun beslissingen op tijd te nemen. Eindeloos uitstel zou dus verleden tijd moeten zijn. Belangrijk goed nieuws is ook de “bestuurlijke lus” sinds 1 januari 2010. De bestuurlijke lus maakt het mogelijk dat de overheid tijdens de rechterlijke procedure een gebrek in de besluitvorming herstelt. Dat voorkomt dat de rechter een besluit moet vernietigen, waarna de hele procedure, vanaf het begin af aan, weer over moet.
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met: