Doorbreking van aansprakelijkheid?

Leestijd 3 minuten

In de algemene voorwaarden die door adviseurs in de bouw worden gehanteerd, staan vaak aansprakelijkheidsbeperkingen. Denk bijvoorbeeld aan de SR, de RVOI of de DNR 2011.

In laatstgenoemde set algemene voorwaarden is, tenzij anders afgesproken natuurlijk, de aansprakelijkheid beperkt tot de advieskosten, met een maximum van € 1 miljoen. Bovendien is de adviseur slechts aansprakelijk voor directe schade (dus niet voor productieverlies, etcetera). En ten slotte is de aansprakelijkheid beperkt in tijd: 5 jaar.

Het is dan ook geen wonder dat, als die voorwaarden van toepassing zijn, opdrachtgevers vaak proberen die aansprakelijkheidsbeperking te doorbreken. Dat lukt niet vaak. De hoofdregel is namelijk dat gemaakte afspraken (bijvoorbeeld met betrekking tot een aansprakelijkheidsbeperking) moeten worden nagekomen.

Doorbreking van de aansprakelijkheidsbeperking kan wel als sprake is van opzet of grove onzorgvuldigheid van de adviseur. Of als een beroep op de beperking (anderszins) naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is.

Wanneer is dat het geval? Niet snel. Een inschattingsfout is onvoldoende volgens de jurisprudentie. Een ernstige fout is ook onvoldoende volgens de jurisprudentie. Nee, er moet écht wel wat aan de hand zijn, wil je door die aansprakelijkheidsbeperking heen breken.

Onlangs is dit gebeurd. Een adviseur was gevraagd een onderzoek te doen ter plaatse - zo nodig destructief - naar de kwaliteit van het casco van de kerk, zodat een gedetailleerd overzicht zou worden verkregen in de gebreken van de diverse onderdelen.

Dat onderzoek had de adviseur gedaan. Naar aanleiding daarvan was een rapport opgesteld. In dat rapport stond onder meer dat de begane grondvloer – die geheel was vervaardigd van gewapend beton – conditie niveau 2 had, wat wilde zeggen dat deze in goede toestand verkeerde.

Die kwalificatie bleek later onjuist: er was sprake van ernstige betonrot en blootliggende wapening. De opdrachtgever vorderde ruim 1,8 miljoen euro schadevergoeding. Uiteraard beriep de adviseur zich op zijn aansprakelijkheidsbeperking. De opdrachtgever vond dat die beperking doorbroken moest worden.

Wat oordeelden arbiters? Arbiters vonden dat sprake was van grove onzorgvuldigheid van de adviseur, “nu zij de staat van de begane grondvloer – hoewel zij heeft gezien dat het beton was aangetast - zonder enig voorbehoud als “goed” heeft gekwalificeerd, terwijl haar uitdrukkelijk gevraagd was de kwaliteit van de begane grondvloer in kaart te brengen, en is komen vast te staan dat die kwalificatie niet juist was.” De aansprakelijkheidsbeperking werd dus doorbroken.

Als ik alle jurisprudentie van de laatste jaren eens op een rijtje zet, dan vind ik dat in dit geval vrij gemakkelijk doorbreking is aangenomen. Een geluk voor de adviseur was nog wel dat arbiters vonden dat de adviseur niet aansprakelijk was voor “sowieso kosten”, dat wil zeggen: kosten die in de bouwsom zouden zijn begrepen als de opdracht van de aanvang af goed zou zijn uitgevoerd. De schade (die opdrachtgever had begroot op ruim 1,8 miljoen!) zag grotendeels op dit soort kosten, die dus niet voor rekening van de adviseur kwamen.


Raad van Arbitrage 10 februari 2016, geschilnummer 71.998

Reacties

Nog geen reacties

Laat een reactie achter
  • Wordt niet openbaar gemaakt
Start chatgesprek

Medewerkers zijn nu beschikbaar

Onze medewerkers zijn nu online om uw zakelijke vragen te beantwoorden. Vul de naam van uw organisatie in en klik op "Start chat" om een chatgesprek te starten.

Sorry, de chat is momenteel niet beschikbaar