Oude kunstgrasmatten, tweedehands goed of afvalstof?

Leestijd 3 minuten

In een eerdere blog schreef ik al over het moeizame onderscheid dat juristen maken tussen afvalstoffen en gerecyclede producten. Wij gaan steeds meer naar een biobased economy, een economie waarin afval niet meer bestaat. Het afval van de een is de grondstof van de ander. Hele bedrijfs- en verdienmodellen zijn op dat hergebruik gebaseerd. Een mooi voorbeeld biedt de ondernemer die oude kunststof grasmatten inzamelde voor hergebruik als ondervloer in paardenbakken. Waarschijnlijk een prima handel, maar bij de strafrechter liep het minder goed af, zo blijkt uit een uitspraak van de rechtbank Gelderland.  

Afvalstoffen = zich ontdoen van

Een prima voorbeeld van hergebruik zou men zeggen. Niets op tegen. Behalve dan dat de afgedankte kunststof grasmatten juridisch gezien afval waren. Het gaat immers om een stof waarvan men – in dit geval de sportvereniging – zich ontdoet. En dat is het criterium voor afvalstoffen: “Ontdoet men zich daarvan?” Iemand die oud brood aan de eenden voert of oud papier bij de weg zet, ontdoet zich van dat brood of papier, waardoor dat brood en papier op dat moment opeens juridisch gezien afvalstoffen zijn.

Hergebruik

Van “hergebruik” van de kunststof grasmatten  - in normaal Nederlands een tweedehands goed - was  geen sprake omdat het kunstgras in de springweide voor paarden niet op een vergelijkbare wijze wordt gebruikt als de primaire bestemming (voetbalveld). Bovendien moest het eerst nog worden bewerkt (versneden). Als  be- of verwerkingshandelingen nodig zijn (denk aan sorteren of verstellen van ingezamelde kleding), is juridisch gezien meestal geen sprake van “zuiver” hergebruik. Het oorspronkelijke product blijft een afvalstof, met als consequentie dat voor het inzamelen en opslaan daarvan specifieke vergunningen nodig zijn.

Opslag van afvalstoffen zonder vergunning strafbaar

Kortom, de handel van deze ondernemer – oude kunststof grasmatten – betrof afvalstoffen en de opslag van afvalstoffen zonder vergunning is strafbaar.

De ondernemer, die maatschappelijk gezien een prima bestemming heeft gevonden voor het oude kunstgras, en zich waarschijnlijk in het geheel niet realiseerde dat zijn handel juridisch gezien een “afvalstof” was, krijgt van de strafrechter een boete van € 25.000- (waarvan € 12.500- voorwaardelijk) wegens het opslaan van afvalstoffen zonder vergunning.

Bijzonder is nog dat de rechtbank in strafmatige zin ernstig rekening houdt met de omstandigheid dat de gemeente waar dit alles speelde, ernstig tekort was geschoten in haar handhavingsplicht. Kennelijk was ook de gemeente ontgaan dat hier sprake was van opslag van afvalstoffen. De gemeente had de opslag jarenlang gedoogd en de overtreding juist gestimuleerd. Kennelijk vond ook de gemeente dit een prima vorm van hergebruik van gemeentelijk kunstgras. Dat is het natuurlijk ook, maar dan wel mét vergunning.

Vragen over afvalstoffen, grondstoffen, bijproducten, hergebruik en recycling?  Ik help u graag verder.

Reacties

Nog geen reacties

Laat een reactie achter
  • Wordt niet openbaar gemaakt
Start chatgesprek

Medewerkers zijn nu beschikbaar

Onze medewerkers zijn nu online om uw zakelijke vragen te beantwoorden. Vul de naam van uw organisatie in en klik op "Start chat" om een chatgesprek te starten.

Sorry, de chat is momenteel niet beschikbaar