UAV-GC 2005: verdeling verantwoordelijkheden

Leestijd 3 minuten

De UAV-gc 2005 worden inmiddels al vele jaren gehanteerd in de bouw, maar het aantal uitspraken daarover is beperkt.

Onlangs deden arbiters een uitspraak over de UAV-gc 2005. In die uitspraak zetten arbiters nog eens uiteen hoe het zit met de verdeling van verantwoordelijkheden onder de UAV-gc 2005. Reden waarom ik deze uitspraak hier bespreek.

Wie is verantwoordelijk?

Het werk waar het om ging, betrof de realisatie van een bovenbouw op een bestaand bedrijfsgebouw. Er ontstonden problemen bij het inhijsen van een hefdeur. Die problemen leidden tot vertraging. De vraag was wie daarvoor op moest draaien.

In dit specifieke geval stond vast dat de opdrachtgever in de door haar opgestelde vraagspecificatie haar programma van eisen al had uitgewerkt tot een definitief ontwerp (DO). De aannemer stelde dat de problemen met de hefdeur waren ontstaan door een fout in dat DO.

Arbiters legden eerst de systematiek van de UAV-gc 2005 nog eens uit. Zij overwogen als volgt.

Het uitgangspunt is dat de opdrachtgever aan de aannemer informatie verschaft van een diepgang naar eigen keuze (hij kan dus volstaan met de vraagspecificatie, maar kan ook het DO aanleveren). Die informatie dient om de aannemer een offerte te laten maken. Voor die informatie is de opdrachtgever verantwoordelijk, maar de aannemer heeft wel een waarschuwingsplicht bij klaarblijkelijke fouten. Onvolkomenheden die leiden tot fouten in de offerte kunnen onder omstandigheden aanleiding geven tot bijbetaling.

Na aanvaarding van de offerte is de aannemer verplicht het werk op grond van de verkregen informatie en volgens haar offerte tijdig en deugdelijk op te leveren. Als zij daarbij problemen ondervindt omdat de van opdrachtgever afkomstige informatie onvolkomenheden bevat, dan moet de aannemer die zelf oplossen, zonder daarbij het werk te wijzigen.

Arbiters oordeelden vervolgens dat in ieder geval tot aan de oplevering alle gebreken in het werk voor risico van de aannemer zijn. Tenzij de aannemer aantoont dat het om voor haar onvoorzienbare fouten in het (door de opdrachtgever verschafte) ontwerp, de uitgangspunten of de berekeningen gaat, waartegen zij niet hoefde te waarschuwen.

Dat laatste had de aannemer hier niet aangetoond. Arbiters oordeelden dat het door de aannemer genoemde probleem niet zo’n onvoorzienbaar gebrek in het DO betrof, dat de aannemer deze niet vooraf had kunnen ontdekken bij het opstellen van het UO en het maken van werkplaatstekeningen. De aannemer draaide daarom zelf voor de problemen en de daardoor veroorzaakte vertraging op.

De uitspraak is wat wisselend ontvangen in de rechtsliteratuur. De één vindt hem juist en terecht. De ander stelt dat arbiters lijken te overwegen dat de aannemer na aanvaarding van de offerte (dus na het sluiten van de overeenkomst) volledig aansprakelijk is voor fouten in de offerte die het gevolg zijn van onvolkomenheden in de door de opdrachtgever verstrekte informatie, en vindt dat onterecht en zelfs in strijd met de UAV-gc systematiek.

Feit is in elk geval dat deze uitspraak er is. Voor aannemers is het goed zich dat te realiseren. Opdrachtgevers kunnen er wellicht hun voordeel mee doen.

Raad van Arbitrage 29 september 2016, geschilnummer 71.990

 

Reacties

Nog geen reacties

Laat een reactie achter
  • Wordt niet openbaar gemaakt
Start chatgesprek

Medewerkers zijn nu beschikbaar

Onze medewerkers zijn nu online om uw zakelijke vragen te beantwoorden. Vul de naam van uw organisatie in en klik op "Start chat" om een chatgesprek te starten.

Sorry, de chat is momenteel niet beschikbaar