Algemene voorwaarden: dat kan niet misgaan zou je denken

Leestijd 4 minuten

Bijdrage geschreven voor de Cobouw van 9 januari 2019

In de bouw wordt veel gebruik gemaakt van algemene voorwaarden. Het is niet moeilijk om ze goed op de overeenkomst van toepassing te laten zijn, maar toch gaat het nog wel eens mis. Onnodig. Daarom deze bijdrage.

Algemene voorwaarden

Algemene voorwaarden zijn handig, al was het maar omdat ze ervoor zorgen dat je niet bij elke overeenkomst opnieuw over allerlei bepalingen hoeft na te denken. Daarnaast wil het nog wel eens voorkomen dat er aansprakelijkheidsbeperkingen in algemene voorwaarden staan. Handig voor de gebruiker ervan. 

Denk bijvoorbeeld aan de DNR 2011. Daarin staat een (potentieel forse!) aansprakelijkheidsbeperking van de adviseur. Alle reden voor de adviseur om deze algemene voorwaarden van toepassing te willen hebben. En alle reden voor de opdrachtgever om, als puntje bij paaltje komt, te stellen dat de adviseur geen beroep op de DNR 2011 toekomt.

Meer dan eens is de conclusie dat de gebruiker van algemene voorwaarden dacht dat hij een beroep kon doen op zijn algemene voorwaarden, terwijl dit niet zo was. De reden: ze waren niet goed van toepassing verklaard. Vandaar hierbij nog eens kort uitgelegd hoe algemene voorwaarden, zoals die DNR 2011, goed op de overeenkomst van toepassing worden.

Toepasselijk verklaren

Ten eerste (1) moet de gebruiker zijn algemene voorwaarden voor of bij het sluiten van de overeenkomst ook echt van toepassing verklaren. Een eenvoudig zinnetje in een mail, offerte of overeenkomst volstaat al (zoiets als “op deze opdracht zijn de DNR 2011 van toepassing”).

Let daarbij op de “first shot rule”. De algemene voorwaarden van degene die er als eerste naar verwijst gelden, tenzij de ander die uitdrukkelijk van de hand wijst. Een voorbeeld met de DNR: heeft de opdrachtgever (bijvoorbeeld in de uitvraag) als eerste naar zijn algemene voorwaarden verwezen en wil de adviseur de DNR 2011 van toepassing hebben, dan zal de adviseur die voorwaarden van de opdrachtgever (bijvoorbeeld in de aanbieding) uitdrukkelijk van de hand moeten wijzen en de DNR 2011 van toepassing moeten verklaren.

Redelijke mogelijkheid bieden ervan kennis te nemen

Maar – en dat wordt vaak vergeten! – enkel van toepassing verklaren is in beginsel niet voldoende. De gebruiker moet namelijk ten tweede (2) de andere partij een redelijke mogelijkheid bieden om van de algemene voorwaarden kennis te nemen, wederom voor of bij het sluiten van de overeenkomst.

Is namelijk voldaan aan punt (1) maar niet aan punt (2), dan zijn algemene voorwaarden wel van toepassing, maar kan de andere partij ze vernietigen waardoor ze alsnog niet gelden.

Sommige partijen kunnen niet vernietigen. Is de andere partij bijvoorbeeld een partij die zijn jaarrekening openbaar maakt, een partij die meer dan 50 werknemers heeft of een partij die meermalen (nagenoeg) dezelfde voorwaarden in haar overeenkomsten gebruikt, dan kan die partij niet vernietigen.

Bij dit soort partijen kun je dus volstaan met (1), maar bij voorkeur gok je daar niet op en voldoe je ook aan (2).

Hoe voldoe je aan (2)? Tot enkele jaren geleden moest je je algemene voorwaarden echt doen toekomen aan de andere partij. In beginsel deed je dat fysiek. Als de overeenkomst elektronisch tot stand kwam, mocht het ook elektronisch (zodanig dat de voorwaarden konden worden opgeslagen, denk aan een mail met de voorwaarden in pdf).

Deze mogelijkheden bestaan nog steeds, maar tegenwoordig is het – met dank aan Europa – voor dienstverrichters (een breed begrip waar de adviseur in de DNR en andere verrichters van bouwdiensten onder vallen) een stuk makkelijker. Voor hen zijn er mogelijkheden bij gekomen. Dienstverrichters kunnen (ook als de overeenkomst niet elektronisch tot stand komt) volstaan met verwijzing (bijvoorbeeld in de al genoemde mail, offerte of overeenkomst) naar een (web)adres waar de algemene voorwaarden op te vinden zijn. Iets in de trant van: “u vindt onze algemene voorwaarden op www.[adres].nl/algemenevoorwaarden”. Dat is alles! Let er wel op dat de dienstverrichter moet kunnen bewijzen dat de algemene voorwaarden ook op dat webadres stonden.

Het is nog even de vraag of deze extra mogelijkheid ook geldt voor andere gebruikers dan dienstverrichters. Een kantonrechter vond onlangs van wel, maar dat is nog geen uitgemaakte zaak.

Het kan niet meer mis gaan!

Het toepasselijk laten zijn van algemene voorwaarden is dus eigenlijk heel eenvoudig, en in elk geval voor dienstverrichters als de adviseur al helemaal. Voor of bij het sluiten van de overeenkomst verklaar je ze als dienstverrichter van toepassing en verwijs je naar het webadres waar ze te vinden zijn. Dat kan niet meer mis gaan. Doe er dit jaar je voordeel mee!

Reacties

Nog geen reacties

Laat een reactie achter
  • Wordt niet openbaar gemaakt
Start chatgesprek

Medewerkers zijn nu beschikbaar

Onze medewerkers zijn nu online om uw zakelijke vragen te beantwoorden. Vul de naam van uw organisatie in en klik op "Start chat" om een chatgesprek te starten.

Sorry, de chat is momenteel niet beschikbaar