Een ingebrekestelling. En nu?

Leestijd 3 minuten

Een particulier liet een tuin aanleggen door een aannemer. Dat ging niet goed. De grond onder de graszoden bleef te nat en de graszoden “sloegen niet aan”. De afwatering was dus niet in orde. De aannemer betwistte het gebrek.

In mijn eerdere blog ‘Geen ingebrekestelling. Is dat altijd fataal?’ gaf ik aan dat, als sprake is van een gebrek in het werk dat door de aannemer wordt betwist, de opdrachtgever in beginsel 1) dat gebrek dient te bewijzen en 2) de aannemer in gebreke moet stellen.

De particulier in de onderhavige zaak schakelde een deskundige in. Die kwam tot de conclusie dat er sprake was van een aan de aannemer toe te rekenen gebrek (stap 1). De aannemer werd daarop in gebreke gesteld door de particulier (stap 2).

De aannemer antwoordde daarop dat hij eventuele gebreken op zich wel wilde herstellen, maar vond dat er eerst een onafhankelijke deskundige moest worden benoemd die vast moest stellen of er überhaupt wel gebreken waren. Tot die tijd deed hij niets. Tja, wat doe je dan als particulier?

De particulier besloot niet te willen wachten. Hij wilde genieten van zijn tuin. Hij gaf dus een derde opdracht tot herstel. Hij vorderde vervolgens van de aannemer betaling van de kosten van die derde. Wat denkt u: slaagt die vordering?

Bij de kantonrechter wel. De kantonrechter oordeelde dat 1) daadwerkelijk sprake was van een gebrek en 2) dat er een ingebrekestelling was waar de aannemer geen gehoor aan had gegeven. Dat klopt, zou je zeggen. So far, so good dus.

In hoger beroep ging het toch nog mis voor de particulier. Het Hof vond dat de opdrachtgever ten onrechte niet was ingegaan op het voorstel van de aannemer om een onafhankelijke deskundige te benoemen. Sterker nog: het Hof vond dat de aannemer niet op basis van een rapport van een partijdeskundige (die van opdrachtgever) verplicht kon worden over te gaan tot herstel. De rekening van de derde kon niet bij de aannemer worden neergelegd.

Gelukkig kreeg de particulier nog wel iets vergoed: de aannemer bleek namelijk nog wel bereid de door hem bespaarde kosten te betalen, nu hij zelf niet had hoeven herstellen. Dat was alleen wel minder dan de nota van de derde.

Voor iedereen die nu overweegt om dezelfde tactiek te gaan hanteren als de aannemer in deze zaak (dus eisen dat er een onafhankelijke deskundige wordt benoemd en ondertussen niet over gaan tot herstel): wees gewaarschuwd! De uitspraak lijkt namelijk niet juist. De kantonrechter had het waarschijnlijk bij het rechte eind.

Gerechtshof Amsterdam 20 mei 2014, ECLI:NL:GHAMS:2014:1890

 

 

Reacties

Nog geen reacties

Laat een reactie achter
  • Wordt niet openbaar gemaakt
Start chatgesprek

Medewerkers zijn nu beschikbaar

Onze medewerkers zijn nu online om uw zakelijke vragen te beantwoorden. Vul de naam van uw organisatie in en klik op "Start chat" om een chatgesprek te starten.

Sorry, de chat is momenteel niet beschikbaar